Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013
Μαζι σου
Πόσο μου λείπεις τη μέρα,
είσαι πολύ μακριά
πνίγομαι... θέλω αέρα
όλα μου πέφτουν βαριά.
Μόνο μαζί σου μωρό μου
είναι γλυκιά η ζωή,
είσαι εσύ τ' όνειρό μου,
ήλιος μου κι αναπνοή...
Γλυκιά ζωή, γλυκό τραγούδι
μοιάζει ο έρωτας μ' ένα λουλούδι.
Γλυκιά ζωή, γλυκό ταξίδι
όλο σώμα σου ένα παχνίδι.
Γλυκιά ζωή, γλυκό τραγούδι
μοιάζει ο έρωτας μ' ένα λουλούδι.
Γλυκιά ζωή, φιλιά φευγάτα
πάνω στα χείλη σου σαν σοκολάτα.
Πόσο μου λείπεις τα βράδια
δεν έχω παρηγοριά
μέσα στο φως στα σκοτάδια
τρέμω χωρίς γιατρειά.
Μόνο μαζί σου μωρό μου
νόημα βρίσκω εδώ
να 'σαι ξανά στο πλευρό μου
πάλι να σου τραγουδώ...
είσαι πολύ μακριά
πνίγομαι... θέλω αέρα
όλα μου πέφτουν βαριά.
Μόνο μαζί σου μωρό μου
είναι γλυκιά η ζωή,
είσαι εσύ τ' όνειρό μου,
ήλιος μου κι αναπνοή...
Γλυκιά ζωή, γλυκό τραγούδι
μοιάζει ο έρωτας μ' ένα λουλούδι.
Γλυκιά ζωή, γλυκό ταξίδι
όλο σώμα σου ένα παχνίδι.
Γλυκιά ζωή, γλυκό τραγούδι
μοιάζει ο έρωτας μ' ένα λουλούδι.
Γλυκιά ζωή, φιλιά φευγάτα
πάνω στα χείλη σου σαν σοκολάτα.
Πόσο μου λείπεις τα βράδια
δεν έχω παρηγοριά
μέσα στο φως στα σκοτάδια
τρέμω χωρίς γιατρειά.
Μόνο μαζί σου μωρό μου
νόημα βρίσκω εδώ
να 'σαι ξανά στο πλευρό μου
πάλι να σου τραγουδώ...
Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013
Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012
Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ’ ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό, μ’ ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, μ ‘ακούς
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας, μ ‘ακούς
Πού μ’ αφήνεις, πού πάς καί ποιός, μ’ ακούς
Σού κρατεί τό χέρι πάνω απ’ τούς κατακλυσμούς
Οί πελώριες λιάνες καί τών ηφαιστείων οί λάβες
Θά’ ρθει μέρα, μ’ ακούς
Νά μάς θάψουν κι οί χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θά μάς κάνουν περώματα, μ ‘ακούς
Νά γυαλίσει επάνω τούς η απονιά, ν’ ακούς
Τών ανθρώπων
Καί χιλιάδες κομμάτια νά μάς ρίξει
Στά νερά ένα– ένα , μ’ ακούς
Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς
Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δέν πάω , μ’ ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί, μ’ ακούς
Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ ακούς
Τής αγάπης
Μιά γιά πάντα τό κόψαμε
Καί δέν γίνεται ν’ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς
Σ’ άλλη γή, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς
Δέν υπάρχει τό χώμα δέν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς
Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς
Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης, μ’ ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει — ακούς;
Είμ’ εγώ πού φωνάζω κι είμ’ εγώ πού κλαίω, μ’ ακούς
Σ ‘αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς.
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ’ ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό, μ’ ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, μ ‘ακούς
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας, μ ‘ακούς
Πού μ’ αφήνεις, πού πάς καί ποιός, μ’ ακούς
Σού κρατεί τό χέρι πάνω απ’ τούς κατακλυσμούς
Οί πελώριες λιάνες καί τών ηφαιστείων οί λάβες
Θά’ ρθει μέρα, μ’ ακούς
Νά μάς θάψουν κι οί χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θά μάς κάνουν περώματα, μ ‘ακούς
Νά γυαλίσει επάνω τούς η απονιά, ν’ ακούς
Τών ανθρώπων
Καί χιλιάδες κομμάτια νά μάς ρίξει
Στά νερά ένα– ένα , μ’ ακούς
Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς
Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς
Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς
Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς
Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
Πουθενά δέν πάω , μ’ ακους
Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί, μ’ ακούς
Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ ακούς
Τής αγάπης
Μιά γιά πάντα τό κόψαμε
Καί δέν γίνεται ν’ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς
Σ’ άλλη γή, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς
Δέν υπάρχει τό χώμα δέν υπάρχει ο αέρας
Πού αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς
Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς
Νά τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς
Μές στή μέση τής θάλασσας
Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης, μ’ ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς
Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει — ακούς;
Είμ’ εγώ πού φωνάζω κι είμ’ εγώ πού κλαίω, μ’ ακούς
Σ ‘αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς.
Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)











